Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Σε ποίηση Νικηφόρου Βεττάκου

 ποτάμια, τα βουνά, τα τοπία, ηλιοβασίλεμα

Μη ρωτήστε πού πέφτουν τα ποτάμια της γης
τι στηρίζουν οι κορφές των βουνών
τι κρύβει από πάνω μας η μεγάλη φωτιά.
Δε ρωτώ γι' άλλο τίποτα.
Τραγουδώ σαν πουλί στ' ακρινότερο δέντρο του κόσμου:
Αγαπώ, άρα υπάρχω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου